Jak zacząć obsługiwać TPMS? To wyposażenie naprawdę jest potrzebne w warsztacie

Jak wyposażyć warsztat, aby rozpocząć obsługę TPMS?

Chcesz rozpocząć obsługę czujników ciśnienia w oponach, ale nie wiesz, od jakiego sprzętu zacząć? Dobra wiadomość jest taka, że wdrożenie tej usługi nie wymaga tworzenia osobnej linii serwisowej.

Jeżeli warsztat ma już montażownicę, wyważarkę i podstawowe wyposażenie do obsługi kół, konieczne będzie uzupełnienie stanowiska przede wszystkim o:

• programator diagnostyczny TPMS,
• moduł komunikacyjny OBDII,
• programowalne czujniki uniwersalne,
• zawory gumowe i aluminiowe,
• zestawy serwisowe,
• niklowane wkładki zaworowe,
• klucze dynamometryczne o niskim zakresie,
• narzędzia do montażu zaworów.

Taki zestaw umożliwia wykonanie pełnej usługi: od sprawdzenia czujników przed demontażem opon, przez diagnostykę i programowanie, aż po przyuczenie nowych sensorów oraz końcowy test systemu.

Dlaczego warto wprowadzić obsługę TPMS do warsztatu?

Czujniki bezpośredniego systemu TPMS są zamontowane wewnątrz kół. Jeżeli warsztat wymienia opony, naprawia koła lub zakłada sezonowe komplety, już pracuje w ich bezpośrednim sąsiedztwie.

Bez odpowiedniego urządzenia pracownik nie może jednak skutecznie sprawdzić:

• czy wszystkie czujniki odpowiadają,
• jakie mają numery identyfikacyjne,
• czy są właściwie przypisane do samochodu,
• czy bateria sensora nie jest bliska wyczerpania,
• jaki typ czujnika należy zastosować,
• jakiej procedury przyuczenia wymaga pojazd.

W praktyce brak wyposażenia TPMS często oznacza konieczność odesłania klienta do innego serwisu. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, gdy po sezonowej wymianie kół kontrolka ciśnienia nie gaśnie albo jeden z sensorów przestaje odpowiadać.

Profesjonalne stanowisko TPMS pozwala:

• sprawdzać czujniki przed zdjęciem opon,
• odczytywać ich numery ID i parametry pracy,
• diagnozować usterki systemu,
• programować czujniki uniwersalne,
• klonować numery identyfikacyjne,
• tworzyć czujniki z nowym ID,
• wykonywać procedury przyuczania,
• zapisywać identyfikatory przez OBDII,
• kontrolować działanie systemu po zakończeniu usługi.

Dla warsztatu oznacza to szerszy zakres usług, możliwość zatrzymania klienta na miejscu oraz dodatkowe źródło przychodu.

Co jest potrzebne do obsługi TPMS?

Kompletne stanowisko powinno obejmować zarówno urządzenia elektroniczne, jak i odpowiednie części montażowe oraz narzędzia.

Podstawowe wyposażenie warsztatu TPMS

1. Programator diagnostyczny TPMS z anteną radiową.
2. Moduł OBDII.
3. Programowalne czujniki uniwersalne.
4. Zawory aluminiowe Clamp-In.
5. Zawory gumowe Snap-In.
6. Zestawy serwisowe do zaworów.
7. Niklowane wkładki zaworowe.
8. Klucze dynamometryczne o niskim zakresie.
9. Narzędzie do przeciągania zaworów gumowych.
10. Przyrząd do demontażu uszczelek.
11. Preparat do kontroli szczelności.
12. Komputer z dostępem do internetu do aktualizacji urządzenia.

Programatory, czujniki i części montażowe znajdziesz w kategorii Systemy TPMS.

Programator TPMS – podstawa całego stanowiska

Najważniejszym urządzeniem jest programator umożliwiający bezprzewodową komunikację z czujnikami znajdującymi się przy kołach.

Zwykły tester diagnostyczny podłączany do złącza OBDII nie zawsze może go zastąpić. Komunikuje się ze sterownikami samochodu, ale zazwyczaj nie ma anteny radiowej potrzebnej do aktywowania i odczytywania czujników TPMS.

Profesjonalny programator powinien umożliwiać:

• aktywowanie czujników przy kołach,
• odczyt czujników fabrycznych i zamienników,
• sprawdzenie numeru ID,
• odczyt ciśnienia, temperatury i stanu baterii, jeśli sensor udostępnia te dane,
• programowanie kompatybilnych czujników uniwersalnych,
• klonowanie numerów ID,
• generowanie nowych identyfikatorów,
• wskazanie właściwej procedury przyuczenia,
• współpracę z modułem OBDII,
• regularne aktualizowanie bazy pojazdów.

Warto także zwrócić uwagę na obsługiwane częstotliwości. W samochodach europejskich najczęściej występuje 433 MHz, natomiast 315 MHz jest spotykane głównie w pojazdach pochodzących z rynku amerykańskiego.

Aktualne modele programatorów znajdziesz w kategorii Urządzenia TPMS.

Który programator CUB wybrać?

Urządzenia CUB Sensor AID tworzą jeden ekosystem z programowalnymi czujnikami CUB Uni-Sensor. Pozwalają diagnozować czujniki fabryczne oraz zamienniki różnych marek, natomiast funkcja programowania jest przeznaczona dla kompatybilnych sensorów CUB.

Wybór urządzenia powinien zależeć przede wszystkim od zakresu planowanych usług i liczby obsługiwanych samochodów.

CUB Sensor AID Pro 3.0 – rozwiązanie na początek

Sensor AID Pro 3.0 może być punktem wejścia dla warsztatu, który chce rozpocząć diagnostykę i programowanie czujników bez inwestowania od razu w najbardziej rozbudowane urządzenie.

Programator umożliwia między innymi:

• aktywowanie czujników TPMS,
• odczyt sensorów OEM i zamienników,
• sprawdzanie identyfikatorów czujników,
• pracę z częstotliwościami 433 i 315 MHz,
• programowanie czujników CUB Uni-Sensor,
• klonowanie numeru ID,
• przygotowanie sensora z nowym identyfikatorem,
• sprawdzanie procedur przyuczania.

Urządzenie może być wykorzystywane bez modułu OBDII, jeżeli warsztat wykonuje przede wszystkim diagnostykę, klonowanie oraz obsługę pojazdów wykorzystujących automatyczne lub ręczne przyuczenie.

Jeżeli jednak samochód wymaga zapisania nowych identyfikatorów bezpośrednio w sterowniku, potrzebny będzie dodatkowy moduł OBDII.

Sensor AID Pro 3.0 sprawdzi się więc w mniejszym serwisie, który chce stopniowo rozwijać ofertę TPMS i na początku nie potrzebuje rozbudowanych funkcji związanych z dokumentacją klientów oraz pojazdów.

CUB Sensor AID 4.0 Lite – kompletny zestaw dla rozwijającego się serwisu

CUB Sensor AID 4.0 Lite jest rozwiązaniem pośrednim między podstawowym modelem Pro 3.0 a najbardziej rozbudowanym Sensor AID 4.0 EVO.

Nazwa „Lite” nie oznacza prostego testera służącego wyłącznie do odczytu czujników. To profesjonalny programator przeznaczony do diagnostyki, programowania i przyuczania systemów TPMS.

Urządzenie umożliwia:

• aktywowanie czujników przy kołach,
• diagnozowanie sensorów OEM i zamienników,
• programowanie czujników CUB Uni-Sensor,
• kopiowanie numeru ID sprawnego czujnika,
• tworzenie sensora z nowym identyfikatorem,
• odczytywanie i zapisywanie numerów ID przez OBDII,
• korzystanie z bazy procedur przyuczania,
• zapisywanie podstawowych informacji dotyczących kół i czujników,
• regularne aktualizowanie bazy obsługiwanych pojazdów.

Ważną zaletą tego modelu jest bezprzewodowy moduł OBDII znajdujący się w zestawie. Po zaprogramowaniu czujnika warsztat może przeprowadzić procedurę OBD Relearn bez korzystania z kolejnego urządzenia.

Sensor AID 4.0 Lite będzie dobrym wyborem, jeżeli serwis:

• regularnie wymienia i programuje czujniki,
• obsługuje pojazdy wymagające OBD Relearn,
• chce kupić od razu kompletny zestaw,
• potrzebuje nowoczesnego urządzenia do codziennej pracy,
• nie wymaga rozbudowanej kartoteki dostępnej w modelu EVO.

Dla wielu rozwijających się warsztatów będzie to najbardziej uniwersalny wariant: zapewnia kompleksową obsługę TPMS bez konieczności inwestowania w funkcje administracyjne, które nie zawsze będą wykorzystywane.

Szczegółowe informacje znajdziesz na stronie CUB Sensor AID 4.0 Lite z OBDII.

CUB Sensor AID 4.0 EVO – dla warsztatu obsługującego dużą liczbę pojazdów

Sensor AID 4.0 EVO jest przeznaczony dla serwisów, które chcą połączyć pełną obsługę TPMS z dokumentowaniem historii klientów, pojazdów, kół i opon.

Oprócz diagnostyki i programowania czujników urządzenie pozwala między innymi:

• klonować numery ID,
• generować nowe identyfikatory,
• odczytywać i zapisywać dane przez OBDII,
• korzystać z procedur przyuczania,
• prowadzić kartoteki klientów i samochodów,
• zapisywać dane dotyczące opon, kół i czujników,
• dokumentować wyniki wykonanych testów,
• porządkować informacje o kolejnych wizytach.

Model EVO będzie szczególnie przydatny w serwisach obsługujących dużą liczbę samochodów, prowadzących przechowalnię kół lub przykładających dużą wagę do dokumentacji wykonanych usług.

Jeżeli warsztat potrzebuje głównie diagnostyki, programowania i komunikacji OBDII, możliwości Sensor AID 4.0 Lite mogą być wystarczające. EVO warto wybrać wtedy, gdy dodatkowe funkcje organizacyjne będą rzeczywiście wykorzystywane.

Czy moduł OBDII jest potrzebny?

Nie każdy samochód wymaga podłączenia programatora do złącza diagnostycznego. Stosowane są różne sposoby przyuczania czujników:

• Auto Relearn – samochód sam rozpoznaje czujniki, najczęściej podczas jazdy;
• Manual Relearn – konieczne jest wykonanie określonej przez producenta sekwencji czynności;
• Stationary Relearn – sensory aktywuje się przy kołach w odpowiedniej kolejności;
• OBD Relearn – numery identyfikacyjne zapisuje się w sterowniku przez złącze OBDII.

Nie można zakładać, że kontrolka zawsze zgaśnie po przejechaniu kilku kilometrów. W części pojazdów konieczne jest zapisanie nowych identyfikatorów bezpośrednio w sterowniku.

Jeśli warsztat chce świadczyć kompleksową usługę i nie odsyłać klientów z autami wymagającymi procedury OBD Relearn, moduł powinien znaleźć się w zestawie od początku.

W modelach Sensor AID 4.0 Lite i Sensor AID 4.0 EVO bezprzewodowy moduł OBDII jest elementem zestawu. W przypadku Sensor AID Pro 3.0 należy wybrać odpowiedni zestaw lub dokupić kompatybilny moduł.

Czujniki uniwersalne – mniejszy magazyn i większa elastyczność

Utrzymywanie zapasu dedykowanych czujników do wielu marek, modeli, roczników i wersji samochodów wymaga dużego magazynu. Mimo tego zawsze może pojawić się pojazd wymagający referencji, której akurat brakuje na półce.

Czujnik uniwersalny jest programowany dopiero po wybraniu konkretnego samochodu w urządzeniu. Może zostać przygotowany na dwa sposoby:

• jako klon starego czujnika – otrzymuje ten sam numer ID;
• jako nowy czujnik – otrzymuje nowy numer, który trzeba przyuczyć w samochodzie.

W systemie CUB wykorzystywane są czujniki Uni-Sensor współpracujące z programatorami Sensor AID. Jeden programowalny sensor może zastępować wiele czujników fabrycznych, o ile dany pojazd znajduje się w aktualnej bazie zastosowań.

Dlaczego klonowanie czujników jest przydatne?

Jeżeli sprawny czujnik zostanie sklonowany, nowy sensor otrzymuje identyczny numer ID. Samochód może wtedy traktować go jak dotychczasowy czujnik.

Rozwiązanie to jest szczególnie przydatne podczas przygotowywania drugiego kompletu kół. Jeżeli procedura danego pojazdu na to pozwala, kierowca może zmieniać zestawy bez każdorazowego zapisywania nowych numerów w sterowniku.

Przed wykonaniem klonowania trzeba jednak sprawdzić procedurę właściwą dla konkretnej marki, modelu, rocznika i rynku pochodzenia samochodu.

Jaki zapas czujników przygotować?

Na początek warto mieć:

• dwa lub trzy komplety sensorów do najczęściej obsługiwanych samochodów europejskich,
• czujniki umożliwiające obsługę pojazdów z rynku amerykańskiego,
• kompatybilne zawory aluminiowe i gumowe,
• najczęściej wykorzystywane zestawy serwisowe.

Po pierwszym sezonie warto przeanalizować liczbę wykonanych usług i zwiększyć stany magazynowe tych elementów, które były używane najczęściej.

Czujniki oraz kompatybilne zawory znajdziesz w kategorii Czujniki i zawory TPMS.

Jakie zawory TPMS powinny znaleźć się w warsztacie?

Programowalne czujniki mogą współpracować z różnymi typami zaworów. Pozwala to dopasować sposób montażu do konstrukcji obręczy i wymagań konkretnego samochodu.

Aluminiowe zawory Clamp-In

Zawór Clamp-In jest mocowany w otworze felgi za pomocą uszczelki, podkładki i nakrętki. Dostępność różnych wariantów kolorystycznych pozwala dodatkowo dopasować jego wygląd do obręczy.

Podczas montażu należy:

• oczyścić powierzchnię przylegania,
• zastosować nowe elementy uszczelniające,
• upewnić się, że zawór jest ustawiony prawidłowo,
• dokręcić nakrętkę momentem wskazanym przez producenta,
• sprawdzić szczelność po napompowaniu koła.

Zbyt mały moment może doprowadzić do utraty ciśnienia. Zbyt duży grozi uszkodzeniem uszczelki, gwintu albo korpusu zaworu.

Gumowe zawory Snap-In

Zawór Snap-In przeciąga się przez otwór obręczy za pomocą odpowiedniego narzędzia. Powinno ono chronić powierzchnię felgi przed zarysowaniem i umożliwiać kontrolowany montaż.

Podczas przeciągania nie wolno przenosić siły bezpośrednio na korpus sensora. Może to uszkodzić połączenie czujnika z zaworem jeszcze przed założeniem opony.

Zestawy serwisowe – niewielki koszt, który ogranicza reklamacje

Uszczelnienia i pozostałe elementy zaworu są narażone na wodę, sól drogową, środki chemiczne oraz duże zmiany temperatury. Z czasem tracą elastyczność, korodują albo przestają zapewniać szczelność.

Zestaw serwisowy może zawierać:

• uszczelkę,
• podkładkę,
• nakrętkę,
• wkładkę zaworową,
• kapturek.

Po demontażu zaworu należy ocenić stan wszystkich części i wymienić elementy, których nie powinno się ponownie wykorzystywać. Oszczędność na niewielkim zestawie może zakończyć się powolną utratą ciśnienia, ponowną wizytą klienta i reklamacją całej usługi.

Dlaczego należy stosować wkładki niklowane?

W aluminiowych zaworach TPMS powinny być stosowane kompatybilne wkładki niklowane. Zastosowanie niewłaściwej wkładki może doprowadzić do korozji galwanicznej, zapieczenia gwintu oraz uszkodzenia zaworu podczas kolejnej obsługi.

Nie należy dobierać wkładek wyłącznie na podstawie ich wymiaru. Element powinien być przeznaczony do współpracy z danym typem zaworu TPMS.

Jakie narzędzia są potrzebne do montażu czujników?

Elementy zaworów TPMS pracują z niewielkimi momentami dokręcania. Montaż „na wyczucie” zwiększa ryzyko zerwania gwintu, zgniecenia uszczelki albo pozostawienia nieszczelnego połączenia.

Klucz dynamometryczny do wkładek zaworowych

Pozwala dokręcić wkładkę z kontrolowaną siłą. Wymagany moment należy każdorazowo sprawdzić w specyfikacji producenta używanego elementu.

Klucz dynamometryczny do nakrętek zaworów

Powinien pracować w niskim zakresie dostosowanym do zaworów TPMS. Nie należy stosować jednej przyjętej wartości dla wszystkich modeli, ponieważ wymagania zależą od konstrukcji zaworu i czujnika.

Narzędzie do przeciągania zaworów Snap-In

Przyrząd powinien umożliwiać prawidłowe osadzenie gumowego zaworu bez zarysowania felgi i bez obciążania korpusu sensora.

Przyrząd do zdejmowania uszczelek

Pomaga usunąć zużytą uszczelkę bez uszkadzania aluminiowej powierzchni zaworu. Zarysowana lub zdeformowana powierzchnia może pozostać nieszczelna mimo zastosowania nowego zestawu.

Pozostałe wyposażenie

Na stanowisku warto umieścić również:

• precyzyjny wykrętak do wkładek,
• narzędzie do łączenia czujnika z zaworem,
• preparat do kontroli szczelności,
• wyposażenie do czyszczenia otworu zaworu,
• miernik głębokości bieżnika,
• komputer do aktualizowania programatora.

Czy trzeba wymieniać montażownicę?

W większości przypadków nie. Montażownica znajdująca się już w serwisie może być wykorzystywana do kół z TPMS. Konieczne jest jednak wdrożenie właściwej procedury pracy.

Przed demontażem opony należy:

• zlokalizować zawór i czujnik,
• ustalić położenie sensora wewnątrz koła,
• nie naciskać odbijakiem bezpośrednio w jego rejonie,
• sprawdzić stan osłon głowicy montażowej,
• kontrolować położenie stopki opony względem zaworu,
• nie opierać narzędzi o obudowę czujnika.

Nie ma jednej uniwersalnej pozycji zaworu odpowiedniej dla wszystkich montażownic i każdego etapu pracy. Znaczenie mają konstrukcja urządzenia, kierunek obrotu stołu oraz sposób prowadzenia stopki opony.

Najważniejsza zasada jest prosta: sensor nie może zostać ściśnięty między oponą, obręczą i elementem montażownicy.

Jak powinna wyglądać obsługa TPMS krok po kroku?

1. Test czujników przed demontażem

Przed zdjęciem opon należy aktywować wszystkie sensory i zapisać wyniki odczytu.

Warto zanotować:

• pozycję każdego koła,
• numer ID sensora,
• ciśnienie,
• temperaturę,
• stan baterii,
• informację o braku odpowiedzi.

Dzięki temu warsztat wie, w jakim stanie system został przyjęty. Ogranicza to również ryzyko sporu, jeżeli po wymianie opon okaże się, że jeden z czujników nie działa.

2. Wybór właściwego pojazdu

W programatorze należy określić markę, model, rocznik i rynek pochodzenia samochodu. Na tej podstawie urządzenie wskaże właściwy czujnik, częstotliwość oraz procedurę przyuczenia.

Nie powinno się wybierać auta wyłącznie na podstawie podobnej nazwy modelu. W obrębie jednego rocznika mogą występować różne systemy w zależności od rynku lub wersji pojazdu.

3. Ocena stanu czujnika i zaworu

Po zdjęciu opony należy sprawdzić:

• obudowę sensora,
• połączenie z zaworem,
• stan gwintu,
• uszczelnienie,
• oznaki korozji,
• ślady wcześniejszych uszkodzeń mechanicznych.

4. Programowanie albo klonowanie czujnika

Jeśli stary sensor odpowiada, jego numer można odczytać bezprzewodowo i skopiować do kompatybilnego czujnika uniwersalnego.

Jeżeli czujnik nie odpowiada, identyfikator może być umieszczony na jego obudowie albo zapisany w sterowniku samochodu. Innym rozwiązaniem jest wygenerowanie nowego ID, które następnie trzeba przyuczyć w pojeździe.

5. Montaż zaworu i sensora

Nowe uszczelnienia, wkładki, nakrętki oraz elementy łączące należy zamontować zgodnie z dokumentacją producenta. Wszystkie połączenia wymagające określonego momentu powinny być dokręcane odpowiednim narzędziem dynamometrycznym.

6. Przyuczenie czujników

W zależności od samochodu będzie to procedura automatyczna, ręczna, stacjonarna albo zapis identyfikatorów przez OBDII.

Programatory Sensor AID 4.0 Lite i Sensor AID 4.0 EVO współpracują z bezprzewodowym modułem OBDII, dzięki czemu warsztat może wykonać wszystkie wymagane etapy jednym zestawem.

7. Test końcowy

Po zakończeniu montażu należy:

• ponownie odczytać wszystkie czujniki,
• sprawdzić szczelność zaworów,
• potwierdzić właściwe pozycje kół,
• zakończyć procedurę przyuczenia,
• upewnić się, że samochód nie zgłasza błędu systemu.

Najczęstsze błędy przy uruchamianiu obsługi TPMS

Zakup urządzenia bez obsługi OBDII

Programator może prawidłowo odczytać i zaprogramować czujnik, ale bez modułu OBDII warsztat nie zakończy usługi w pojeździe wymagającym zapisania identyfikatorów w sterowniku.

Wybór programatora wyłącznie na podstawie ceny

Najtańszy wariant może wystarczyć do podstawowej diagnostyki, ale ograniczyć zakres usług. Z drugiej strony najbardziej rozbudowane urządzenie nie zawsze będzie potrzebne w małym warsztacie.

Przed zakupem warto określić, czy serwis potrzebuje:

• samej diagnostyki,
• programowania czujników,
• klonowania ID,
• obsługi OBD Relearn,
• zapisywania podstawowych danych,
• rozbudowanej kartoteki klientów i pojazdów.

Mieszanie czujników i programatorów różnych systemów

Możliwość odczytania czujnika nie oznacza automatycznie, że urządzenie będzie mogło go zaprogramować. Programatory CUB Sensor AID służą do programowania kompatybilnych czujników CUB Uni-Sensor.

Brak aktualizacji urządzenia

Nowe modele samochodów, protokoły i procedury pojawiają się w aktualizacjach. Nieaktualna baza może nie zawierać właściwego czujnika albo poprawnej metody przyuczenia.

Dokręcanie elementów „na wyczucie”

Zbyt duża siła może uszkodzić gwint, uszczelkę lub zawór. Zbyt mała prowadzi do nieszczelności. Wartości należy dobierać zgodnie ze specyfikacją konkretnego elementu.

Ponowne używanie zużytych części

Stara uszczelka może wyglądać poprawnie, ale po ponownym montażu nie musi zapewniać szczelności. Wymiana zestawu serwisowego jest znacznie tańsza niż obsługa późniejszej reklamacji.

Pominięcie testu przed demontażem

Bez wstępnego odczytu trudno później ustalić, czy czujnik nie działał już wcześniej, czy został uszkodzony podczas obsługi koła.

Jaki zestaw TPMS wybrać na początek?

Nie istnieje jeden zestaw odpowiedni dla każdego warsztatu. Można jednak wyróżnić trzy poziomy wyposażenia.

Zestaw podstawowy

Dla małego serwisu rozpoczynającego obsługę TPMS:

• CUB Sensor AID Pro 3.0,
• kilka kompletów czujników CUB Uni-Sensor,
• najpopularniejsze zawory,
• zestawy serwisowe,
• wkładki niklowane,
• podstawowe narzędzia dynamometryczne.

Taki zestaw pozwala wykonywać diagnostykę, programowanie i klonowanie. Jeżeli warsztat chce obsługiwać pojazdy wymagające OBD Relearn, powinien dodać kompatybilny moduł OBDII.

Zestaw uniwersalny

Dla rozwijającego się serwisu ogumienia:

• CUB Sensor AID 4.0 Lite z bezprzewodowym OBDII,
• czujniki CUB Uni-Sensor,
• zawory Clamp-In i Snap-In,
• zestawy serwisowe,
• wkładki niklowane,
• komplet narzędzi do bezpiecznego montażu.

To rozwiązanie pozwala przeprowadzić diagnostykę, programowanie, klonowanie i procedury OBD Relearn bez dokupowania kolejnego urządzenia.

Zestaw rozszerzony

Dla dużego serwisu lub przechowalni kół:

• CUB Sensor AID 4.0 EVO z OBDII,
• większy zapas czujników i zaworów,
• komplet części serwisowych,
• narzędzia dynamometryczne,
• procedura dokumentowania stanu kół i czujników.

Ten wariant ma największy sens tam, gdzie oprócz samej obsługi TPMS ważne jest prowadzenie uporządkowanej historii klientów, samochodów i kompletów kół.

Jak wycenić obsługę TPMS?

Diagnostyka systemu nie powinna być bezpłatnym dodatkiem do wymiany opon. Warsztat wykorzystuje specjalistyczne urządzenie, aktualizowaną bazę, materiały eksploatacyjne oraz wiedzę pracownika.

W cenniku można oddzielić:

• test kompletu czujników,
• diagnostykę usterki TPMS,
• programowanie nowego sensora,
• klonowanie numeru ID,
• przyuczenie czujników,
• zapis numerów przez OBDII,
• montaż sensora,
• wymianę zaworu,
• wymianę zestawu serwisowego,
• przygotowanie raportu z kontroli.

Dobrym rozwiązaniem może być także pakiet obejmujący wymianę opon, sprawdzenie czujników przed demontażem oraz kontrolę systemu po zakończeniu pracy.